Pushti Kirtan
कृष्ण जन्म सुनि अपने पतिसों | Krishna Janma Suni Apane Patisom illustration

कृष्ण जन्म सुनि अपने पतिसों Krishna Janma Suni Apane Patisom

कृष्ण जन्म सुनि अपने पतिसों हँसि ढाढ़िन यों बोलिजु ।जाउ जाउ तुम नंद नृपतिकें दान कोठरी खोलीजू ॥१॥Hearing of Krishna’s birth, the bard’s wife smiles and says to her husband, “Go, go to King Nanda, and have him open his treasury of gifts.” ॥१॥तुमकों मिलेगौ वागौ बीड़ा और दक्षिणा भरि झोरा ।हमकों लैयो नखशिख गहनों जेहरि सहित एक जोरी ॥२॥“You will receive garments, a betel offering, and a bag full of gifts. Bring me ornaments from head to toe, together with a pair of jeweled necklaces. ॥२॥लैयो कंत जुगतिसों लैयो हम चढ़िवेकों डोली ।छोटीसी भेंसी सुवन सींगन की टहल करनकों गोली ॥३॥Bring them, my husband—by some means, do bring me a palanquin to ride in; a small buffalo with golden horns, and a maidservant to attend upon me. ॥३॥साज सहित एक घुड़िला लैयो गैया दूध अतोली ।सुंदरसौ एक हस्ती लैयो हस्तिन संग अमोली ॥४॥Bring a horse complete with its trappings, and a cow that gives abundant milk. Bring a beautiful elephant, together with a priceless female elephant. ॥४॥सिज्या सहित एक ढलीया लैयो ओर पाननकी ढोली ।वीरी करि करि मोहि खवावै लैयो संग तँमोली ॥५॥Bring a carriage furnished with bedding, and also a basketful of betel leaves. Bring along a betel-leaf preparer who will make biri after biri and feed them to me. ॥५॥जन्म जन्म काहु नहीं जाचों फिरि नहीं मांडों झोली ।नंददास नंदरायकौ ढाढ़ी भयौ अजाचिक ढोली ॥६॥“Birth after birth, I shall beg from no one, nor shall I ever spread out my begging-bag again.” Nandadas says: Nandarai’s bard has become a bard who need never beg again. ॥६॥
कृष्ण जन्म सुनि अपने पतिसों हँसि ढाढ़िन यों बोलिजु । जाउ जाउ तुम नंद नृपतिकें दान कोठरी खोलीजू ॥१॥ तुमकों मिलेगौ वागौ बीड़ा और दक्षिणा भरि झोरा । हमकों लैयो नखशिख गहनों जेहरि सहित एक जोरी ॥२॥ लैयो कंत जुगतिसों लैयो हम चढ़िवेकों डोली । छोटीसी भेंसी सुवन सींगन की टहल करनकों गोली ॥३॥ साज सहित एक घुड़िला लैयो गैया दूध अतोली । सुंदरसौ एक हस्ती लैयो हस्तिन संग अमोली ॥४॥ सिज्या सहित एक ढलीया लैयो ओर पाननकी ढोली । वीरी करि करि मोहि खवावै लैयो संग तँमोली ॥५॥ जन्म जन्म काहु नहीं जाचों फिरि नहीं मांडों झोली । नंददास नंदरायकौ ढाढ़ी भयौ अजाचिक ढोली ॥६॥