अति विपरीत तृणावर्त | Ati Viparit Trinavart illustration

Ati Viparit Trinavart · अति विपरीत तृणावर्त

अति विपरीत तृणावर्त आयौ । बात चक्र मिस ब्रज उपर द्वै नंदपौरीके भीतर धायौ ॥१॥

The terrible Trinavarta came. Taking the form of a whirlwind, he descended upon Vraj and rushed into Nanda’s courtyard. ॥१॥

पौढ़े श्याम अकेले आँगन लेत उड़्यौ आकास चढ़ायौ । अँधाधुँध भयौ सब गोकुल जो रह्यौ सो तहाँ छिपायौ ॥२॥

Shyam lay alone in the courtyard; taking Him, the demon flew up into the sky. All Gokul was engulfed in blinding darkness, and everyone remained hidden wherever they were. ॥२॥

जसुमति आई धाई जो देखे श्याम श्याम कही शोर लगायौ । धावहु नंद गुहार लगौ किन तेरौ सुत अँधबाइ उड़ायौ ॥३॥

Jasumati came running, and when she looked, she cried aloud, “Shyam! Shyam!” She called out, “Run, Nanda! Come quickly! Some whirlwind has carried away your son!” ॥३॥

इहि अंतर आकासतें आवत परवत सम कही सबही बतायौ । मार्यौ असुर शिलासों पटक्यौ आपु चढ़े ता उपर भायौ ॥४॥

Meanwhile, everyone saw something like a mountain falling from the sky and called out to one another. Shyam had slain the demon, dashing him upon a rock, and He Himself sat happily upon him. ॥४॥

दौरे नंद जसोदा दौरी तुरतहिं लेतही कंठ लगायौ । सूरदास यह कही जसोदा ना जाँनों बिधिनहिं कहा भायौ ॥५॥

Nanda ran there, and Yashoda too came running; at once she took Shyam and clasped Him to her neck. Surdas says, Yashoda said, “I do not know what has come into the mind of fate.” ॥५॥

ati vipareet trinaavart aayau · baat chakr mis Braj upar dvai nandapaureeke bheetar dhaayau ॥1॥

paurhe shyaam akele aangan let uryau aakaas charhaayau · andhaadhundh bhayau sab Gokul jo rahyau so tahaan chhipaayau ॥2॥

jasumati aaee dhaaee jo dekhe shyaam shyaam kahee shor lagaayau · dhaavahu Nand guhaar lagau kin terau sut andhabaai uraayau ॥3॥

ihi antar aakaasaten aavat paravat sam kahee sabahee bataayau · maaryau asur shilaason patakyau aapu charhe taa upar bhaayau ॥4॥

daure Nand jasodaa dauree turatahin letahee kanth lagaayau · Soordaas yah kahee jasodaa naa jaannon bidhinahin kahaa bhaayau ॥5॥

अति विपरीत तृणावर्त आयौ । बात चक्र मिस ब्रज उपर द्वै नंदपौरीके भीतर धायौ ॥१॥

पौढ़े श्याम अकेले आँगन लेत उड़्यौ आकास चढ़ायौ । अँधाधुँध भयौ सब गोकुल जो रह्यौ सो तहाँ छिपायौ ॥२॥

जसुमति आई धाई जो देखे श्याम श्याम कही शोर लगायौ । धावहु नंद गुहार लगौ किन तेरौ सुत अँधबाइ उड़ायौ ॥३॥

इहि अंतर आकासतें आवत परवत सम कही सबही बतायौ । मार्यौ असुर शिलासों पटक्यौ आपु चढ़े ता उपर भायौ ॥४॥

दौरे नंद जसोदा दौरी तुरतहिं लेतही कंठ लगायौ । सूरदास यह कही जसोदा ना जाँनों बिधिनहिं कहा भायौ ॥५॥

Editorial and corrections policy · Read as Markdown